Beginpagina Onze paarden & Wij Western Natural Horsemanship Lessen & Buitenritten Bitloos rijden Centered Riding Trainen & Beleren Zitles Puck Spirit		Puck Dit wordt het verhaal over de 13 jarige Paint/Arabierenmerrie Puck die begin 2007 bij ons is gekomen met een geschiedenis van reeds zes jaren afwisselende hoefbevangenheid en hoefzweren. Tevens was zes jaren geleden dmv van röntgenfoto's in de Dierenkliniek te Someren de diagnose hoefkatrolontsteking fase 2 en 3 gesteld. Wij maken kennis met Puck en het valt ons gelijk op dat ze zo levenslustig en mooi is, met een prachtige sprekende uitstraling, ondanks het feit dat ze al acht jaren haar stal zo goed als niet is uitgeweest.. Zij krijgt op dat moment 2 kilo brokken per dag. Ze heeft nooit ijzers gehad en liep uitsluitend op buitenritten. Puck werd altijd traditioneel bekapt en zowel de hoefsmid als de dierenarts wilden nu met behulp van speciaal beslag het paard bruikbaar gaan houden omdat het paard met wisselende periodes stokkreupel is. Eigenaar wilt dit niet en is gaan zoeken naar andere oplossingen. Zo is Puck bij ons terecht gekomen. Op het moment van kennismaking valt het mee met de kreupelheid van Puck. Eigenaar vertelt dat ze net weer een zeer gevoelige periode achter de rug heeft. Bij onderzoek van haar hoeven vinden we gelijk een oude hoefzweer die in de kroonrand uitgebroken is. Aan de plek te zien waar de horizontale barst in de hoefwand zich bevindt zal dit zo'n 6 á 8 weken geleden geweest zijn en eigenaar beaamt dat ze inderdaad in die periode heel gevoelig gelopen heeft. Pezen en gewrichten voelen normaal aan. In het voorjaar van 2006 is Puck zwaar hoefbevangen geweest. Wij constateren dat de hoeven er nu redelijk uitzien voor een paard met zoveel hoefproblemen, de zolen zijn weliswaar vrij plat en de hoefwanden zijn dun en erg kort weggesleten, maar de steunsels lijken nauwelijks dragend en de hielen zijn minder hoog dan wij verwacht hadden. Wel zijn de tonen van de hoeven vrij lang. Het paard werd maar 2 keer per jaar bekapt omdat de hoeven zo langzaam groeien. Dat komt door een gebrek aan beweging waardoor het hoefmechanisme stagneert. Hieronder zie je foto's van de linkervoorhoef. Morgen volgen er meer foto's en zullen we Puck een eerste natuurlijke bekapping geven. Ons beleid is als volgt: Natuurlijk Bekappen: de hielen gefaseerd laten zakken, steunsels iets terugsnijden, tonen inkorten en voorzien van een mustangrol om het afwikkelen beter te laten verlopen. Stoppen met krachtvoer, alleen maar hooi en geen weidegang in verband met het in het gras aanwezige fructaan in het voorjaar, zie fructaan. We houden er rekening mee dat Puck insuline-resistent zal zijn, wat dat precies inhoudt kun je insulineresistentie lezen. We zullen ook hoefschoenen aanmeten en Puck stimuleren zoveel mogelijk te bewegen op zachte ondergrond. De veelvuldige beweging stimuleert het hoefmechanisme en daarmee de pompfunctie en dus de doorbloeding binnenin de hoef. Wanneer Puck eraan toe is om dagelijks een kwartiertje op het harde gaan wandelen zal zij haar hoefschoenen gaan dragen om nóg meer gevoeligheid te voorkómen. Verder zullen we proberen de oude röntgenfoto's te krijgen van de kliniek en we denken erover om voor de zekerheid foto's van de huidige situatie van de hoeven te laten maken. Meer informatie over de voordelen van Natuurlijk Bekappen vind je hier. En onder hoefbevangenheid vind je alle info over hoefbevangen paarden, terwijl je bij hoefkatrolontsteking alles kunt lezen wat je wilt weten over hoefkatrolontsteking. Deze links verwijzen naar de website www.hoefnatuurlijk.nl waarvan wij het Belgische dependance zijn. Kennismaking met Puck in de stal. Bij ons thuis in Vroenhoven. Kennismaken met Amie en.....eindelijk..... eten !!!! Puck houdt Amie goed in de gaten. En ons ook. Het wordt donker. Puck staat rustig te eten met haar nieuwe maatje. Wij gaan naar huis, morgen gaat dit verhaal weer verder. Puck is niet te dik, maar heeft wel plaatselijke vetophopingen: Haar manenkam is dik en hard en aan weerszijden en aan de bovenkant van haar staart en op haar boeg heeft zij vetophopingen, typische signalen voor een hoefbevangenheidsgevoelig paard. Brandmerk Kennismaking met de andere paarden Izzy en Spirit Oakley en BD Puck reageert in eerste instantie enorm afwijzend, oren plat, omdraaien en trappen, maar in de uren en dagen daarop volgend sluit zij eerst vriendschap met Amie die de dag tevoren gekomen is, en met Oakley en Izzy. Op het moment dat ik dit schrijf is Puck 5 dagen bij ons en de situatie is : 1: Puck, 2: Oakley, 3: Amie, en 4: Izzy. We denken dat Puck geen veulens gewend is want ze valt aanvankelijk uit naar de veulens, maar een paar dagen later al vindt ze onze jonge hengst Spirit érg interessant.... ( ''hééé, die heeft iets wat al die anderen niet hebben....'') We zullen ook goed gaan observeren hoe Puck beweegt en hoe zij staat. Op deze foto's zie je dat ze met haar rechterbeen naar achteren en haar linkerbeen naar voren staat. Dat kan duiden op pijn in de hielen van haar rechtervoet of in de toon van haar linkervoet. Als je goed kijkt zie je dat in haar linkerhoef een knikje zit (eendesnavel) als gevolg van een defect aan de witte lijn. Aangezien de hoef zich binnen een jaar volledig vernieuwt en deze knik halverwege zit kunnen we ervan uitgaan dat ze een half jaar geleden dus weer in de problemen moet zijn geweest met haar hoef en zal ze een lichte hoefbevangenheid hebben gehad. De eerste keer Natuurlijk Bekappen Puck heeft korte dunne hoefwanden, hier willen en kunnen we niks vanaf halen. We raspen de tonen wel korter om het afwikkelen te vergemakkelijken en om spierpijn te voorkomen zullen we haar hielen in een aantal bekappingen iets laten zakken.. Zoals je ziet loopt zij behoorlijk op haar (platte) zolen en dat alleen al kan inderdaad pijn en hoefzweren veroorzaken. Voorlopig zullen we haar op de zachte ondergrond laten lopen, ze is nu toch de hele dag in beweging en dat alleen al zorgt voor een aanzienlijk hoefmechanisme. Rechtervoorbeen vóór de bekapping: Aan de toon zie je een oude zweer die door de hoefsmid opengesneden is geweest. Rechtervoorbeen na de bekapping: Je zou verwachten dat Puck last heeft van dragende steunsels maar dat is niet zo. We hebben haar hielen een paar millimeter laten zakken, en de hoef wat recht gezet. Wel hebben we de toon van haar hoef wat ingekort en voorzien van een mustangrol om zo het afwikkelen te vergemakkelijken. Minder pijnlijk in geval van hoefbevangenheid en minder plotselinge trekkracht op de diepe buigpees, en minder belasting op het hoefkatrolgewricht want daarbinnen moet de doorbloeding weer optimaal worden. De structuur van het dragende gedeelte van de hoefwand is zover aangetast, waarschijnlijk van de urine van de stalbedding, dat deze zacht en broos is. De witte lijn is ook wat verbreed. Als we in deze toestand het harde zouden opgaan zou Puck gegarandeerd gevoelig lopen omdat ze nog zo'n platte zolen heeft, dus dat doen we nu niet zonder hoefschoenen! Linkervoorbeen vóór de bekapping: (de foto rechtsonder is van tijdens de bekapping) Duidelijk te zien is de knik (eendesnavel) die tot halverwege de hoef uitgegroeid is, de witte lijn is dus weer intact in het bovenste gedeelte van de hoef. Je ziet ook de oude hoefzweer en de gaten in de hoefwand van de kwartieren. Linkervoorbeen na de bekapping: Op de foto rechts lijkt het alsof de zool bol staat met een heel korte toon, maar dat is niet zo, het komt door de hoek waarin de foto is gemaakt. Ook hier is de structuur van het dragende gedeelte van de hoefwand zacht en broos. Tussen de gepigmenteerde en ongepigmenteerde hoefwand zat een ruimte vol met oud vuil, dat hebben we schoongemaakt. Bovenaan onder de kroonrand zie je de oude zweer (rode plek en horizontale scheur), deze moet nu gaan uitgroeien. Achterhoeven voor de bekapping: Gaten en scheuren in de kwartieren Achterhoeven na de bekapping (Deze foto's zijn genomen voordat de hoeven afgewerkt zijn). We zullen de hielen heel geleidelijk laten zakken. In de dagen na haar eerste bekapping loopt Puck wat kort, rechts nog iets meer dan links, maar ze zit vol blijde energie en blijft maar lopen. De voeten zijn niet warmer dan ze behoren te zijn, aanvankelijk waren ze zelfs koud van het stilstaan op stal, nu zijn ze goed doorbloed en Puck kan moeiteloos op het harde op 3 benen staan om bekapt te worden. En ze kan ook bitchy zijn naar de veulens waarbij ze flink rondrent, dus dan zal het zo heel erg niet zijn allemaal. Wel gaan wij haar nu uit voorzorg in een rustige omgeving zetten, zodat ze niet méér gaat bewegen dan zij op dit moment aankan. De reden dat we nu verder bewust even niks ondernemen is dat we haar eerst zoveel mogelijk willen laten wennen aan haar nieuwe leven bij ons, ze loopt met 1 andere merrie op het halfzachte zand en is op dieet vanwege haar vetophopingen. Als ze heel even op het harde komt om bijvoorbeeld gepoetst te worden loopt ze wat gevoelig nu vanwege haar slechte kwaliteit hoeven, wat spierpijn en nog moet wennen aan het niet-meer-in-de-stal-staan. Zo’n paard moet zelf ook leren zijn beweging te doseren, dat merken we telkens weer als er hier ex stalpaarden binnenkomen, die stuiteren allemaal eerst een week, krijgen vervolgens spierpijn en daarna gaat het alleen maar bergopwaarts. Het komt wel goed, Puck voelt gewoon goed aan! Puck en Amie Puck is nu 9 dagen bij ons. Ze heeft inderdaad spierpijn van het vele bewegen gekregen. Vanavond troffen we haar rillend en stijf aan, ze liep erg kort en was gespannen. Ook staat ze afwisselend van het ene op het andere been te dansen, terwijl haar hoeven normaal aanvoelen (niet warm). Vanmiddag was er nog niks aan de hand en heeft ze nog lopen dollen met Amie. Ze heeft ook voor haar doen ongewone bewegingen lopen maken, ze is helemaal 'in love with Spirit' , heel erg hengstig, en liet zich door de knieën zakken, ze heeft lopen springen, draaiïngen lopen maken, allemaal bewegingen die ze niet gewend was. Haar leven is ook zo drastisch veranderd; ze kan kiezen hoeveel ze wil bewegen (veel dus!), ze heeft paardenmaatjes om zich heen maar toch was dit alles teveel voor haar lijf en vandaag hebben we dus ondervonden dat haar wil sterker is dan haar conditie. Op zich kon ze het goed aan, echter de weersomslag met de maartse buien die veel koude en wind met zich meebrachten werd haar toch iets te veel. We halen een deken waar ze dankbaar gebruik van maakt en het rillen houdt gelijk op. Jack masseert haar spieren even en dat brengt ook al verlichting. Ze gaat weer hooi eten en wordt een stuk rustiger. Ze staat ook weer te flirten met collega sloerie BD, die eveneens hengstig is. Op deze foto's zie je dat Puck vrijwillig de beschutting van de inloopstal opzoekt. Conclusie: Ook bij dit ex-stalpaard is weer gebleken hoe een paard moet inboeten aan basis(spier)conditie als je een paard op stal huisvest en de bewegingsvrijheid inperkt. Deze spierpijn lijkt een bijna niet te voorkómen gevolg hiervan bij de overgang van stalpaard naar groepspaard, welke de keuze heeft om vrij te bewegen. Puck zal hierdoor leren hoe ze haar beweging moet doseren en ze zal sterker worden en beter in conditie komen nadat ze door deze spierpijnperiode heen is. Wat Pucks hoeven betreft geldt hetzelfde. Er is van haar bekend dat zij hoefkatrolontsteking heeft en regelmatig hoefbevangen is, maar ze is nooit in de gelegenheid gesteld geweest om zichzelf te genezen doordat ze op stal werd gehouden. Inmiddels hebben we via de oud eigenaar de röntgenfoto's van Puck ontvangen. Aan de hand van deze röntgenfoto's is in de kliniek zes jaar geleden de diagnose hoefkatrolontsteking fase 2 en 3 gesteld. Wij gaan deze foto's nog aan onze dierenarts voorleggen om te beoordelen waarna we nieuwe foto's zullen maken om te zien hoe het nu met Pucks straalbeentjes is. Tegelijkertijd kunnen we dan zien of het hoefbeen niet gekanteld of gebrokkeld is als gevolg van Pucks chronische hoefbevangenheid. Vriendinnen! Aangezien Puck weer moeilijk loopt en duidelijk pijn heeft besluiten we meteen het traject verder in te zetten met behulp van onze dierenarts. Deze constateert pulsaties in de onderbenen en puntbloedinkjes in de witte lijn aan de tonen en stelt dat Puck mogelijk opnieuw hoefbevangen is. Omdat Pucks verleden niet helemaal duidelijk en bekend is, en omdat we dingen willen uitsluiten hebben we besloten om haar hoeven opnieuw te laten röntgenen en bloed af te nemen om te zien wat er zich binnenin haar lichaam afspeelt. Op aanraden van de DA krijgt Puck een injectie met een combinatie van pijnstillers en bloedverdunners. Het is moeilijk te zeggen of dit echt geholpen heeft, maar feit is dat het sindsdien iets beter met haar gaat; ze beweegt weer meer en loopt minder gespannen. De bloeduitslagen Volgens onze DA is alles in orde: Leverfunctie, nierfunctie, glucose, en magnesiumgehalte, maar Puck moet wel eens goed ontwormd worden. Het röntgenonderzoek Klei in de straalgroeven om deze niet als donkere schaduw in de foto te laten verdwijnen. Puck heeft zich keurig gedragen, op het eind wordt zij wat onrustig, maar ze laat zich goed kalmeren door ons. De dierenarts legt ons uit wat er allemaal te zien is op de foto's Links, zij-aanzicht Rechts, zij-aanzicht. Het linker en het rechterhoefbeen is prima in orde, geen afgebroken stukjes of andere onregelmatigheden en beide hoefbeentjes staan mooi bodemparallel. Beide straalbeentjes, (L en R) perfect in orde! Mooie gladde vlakken, geen haken of andere onregelmatigheden, geen verwijde voedingskanaaltjes. Dit zijn de röntgenfoto's van 6 jaar geleden waarop de diagnose hoefkatrolontsteking gesteld werd. Zoals je ziet zijn er na zes jaren geen veranderingen aan beide straalbeentjes te zien. Als je goed kijkt zijn bovenstaande en onderstaande foto's identiek te noemen. Volgens onze dierenarts is er nooit sprake geweest van hoefkatrolontsteking. Diagnose: Géén hoefkatrolontsteking en géén beschadigd of gekanteld hoefbeen!!!! Maar.... Puck loopt nog steeds niet goed. Op zachte ondergrond loopt zij redelijk, maar op het harde loopt ze nog steeds als op eieren. De enige, nog resterende mogelijkheid, is het nemen van een spierbiopt om het magnesiumgehalte in de spieren aan te tonen en insuline prikken (met dank aan Ilona die mij dit influisterde), maar beide methodes zijn dermate drastisch dat wij hiervan voorlopig willen afzien. Het is voor ons een enorme opluchting te mogen constateren dat er geen echte schade aan Pucks hoeven is en we houden het er vooralsnog op dat haar klachten vanaf nu heel geleidelijk zullen gaan verdwijnen omdat zij nu dag en nacht kan bewegen en op die manier haar eigen zelfgenezend vermogen kan aanspreken. We zijn er echter nog lang niet, Puck heeft nog een heel eind te gaan op weg naar haar herstel. Wat wij nu doen is de basisvoorwaarden scheppen, de rest zal Puck zelf moeten doen, maar vooralsnog zijn we erg opgelucht! Paar weken later.... Aangezien Puck's bloed in orde lijkt en haar röntgenfoto's geen afwijkingen laten zien, het verder heel goed met haar gaat en ze toch nog een hele tijd rust nodig gaat hebben om weer in conditie te komen besluiten we dat zij eerst een veulentje mag krijgen. Een veulen waar ze voor moet zorgen zal haar zachter maken, Puck kan enorm bitchy naar de andere paarden toe zijn. Onze tweejarige Quarterhengst Spirit mag haar dekken. Voor zowel Puck als voor Spirit is het de eerste keer, dus het is nog maar afwachten of het allemaal zal lukken. Puck is vreselijk hengstig en dringt zich echt op aan de onervaren Spirit, en die heeft al gauw in de gaten wat de bedoeling is. De komende dagen wordt Puck een aantal keren door hem gedekt. Na afloop samen even stoom afblazen.... Over onze jonge Quarterhengst Spirit houden we ook een dagboek bij, zijn verhaal vind je hier Drachtig !!!! Zo'n vijf weken later, Pucks hengstigheid is uitgebleven, we mogen ervanuit gaan dat ze drachtig is. Op zaterdag 14 april is ze de laatste keer gedekt en we hebben uitgerekend dat de vermoedelijke bevalllingsdatum rond 22 maart 2008 zal zijn. We laten onze paarden niet scannen om te zien of ze drachtig zijn, we houden hun cyclus goed in de gaten. Merries die natuurlijker gehouden worden laten over het algemeen hun hengstigheid veel beter zien dan merries die op stal staan. Dus als er geen hengstigheid meer optreedt gaan we ervan uit dat de merrie drachtig geworden is. Een paar weken later dreigt het toch weer even mis te gaan; Puck heeft zich verstapt en kan haar linkerachterbeen niet belasten, we denken dat ze een pees verrekt heeft. Jack onderzoekt haar been, ze kan er echt niet op staan. Amy komt ook even kijken. Zielig..... ze heeft echt een beetje pijn en laat dat goed merken door getroost te willen worden. Gelukkig stelt het uiteindelijk allemaal niet zo heel veel voor en na een week loopt Puck weer vrij normaal. Puck is mooi aan het afvallen nu, toch blijft ze een dikke harde manenkam en plaatselijke vetophopingen houden, dit lijkt heel hardnekkig. Nog steeds geen weidegang dus voor Puck. We durven het niet aan; het gaat nu goed en dat willen we graag zo houden. Volgend weideseizoen zien we wel verder. Wel gaan we iedere dag met Puck wandelen op het harde en dat gaat nu prima. We hebben nog niet op haar gereden, komt wel, eerst willen we weten of haar rug in orde is. De (nacht)paddocks met het pad ertussen. Jack voert Puck een portie hooi. Puck krijgt consequent niks anders dan goed hooi om haar systeem niet te overbelasten. Wij voeren dit in tractorbanden zodat de paarden van de grond kunnen eten en het hooi niet wegwaait. De osteopate Alice Breuers - Bakker, paardenfysiotherapeute en -osteopate komt hier regelmatig voor onze paarden, nu ook vragen wij haar om eens goed naar Puck te kijken; we willen weten of zij met haar kennis ook nog iets kan toevoegen aan het plaatje dat wij van Puck hebben. De chronische kreupelheid die Puck bij haar vorige eigenaar liet zien móét toch ergens vandaan komen en dus onderwerpt Alice Puck aan een grondig onderzoek van haar spieren, pezen, botten en gewrichten. Ook haar bewegingen worden zorgvuldig geobserveerd. Jack en ik vragen ons namelijk af of Puck niet 'vast zit' in haar rug, schouders of bekken. Pas wanneer wij daarover zekerheid hebben weten we of we op Puck willen gaan rijden, wij doen dit zo met al onze TweedeKans Paarden. Het voelt namelijk niet goed om op een paard te stappen en inspanning (oefeningen) te vragen terwijl we niet zeker weten of het paard het fysiek wel aankan. Alices' mening daarover is voor ons heel bepalend. Aangezien Puck nu drachtig is mag ze niet gemanipuleerd worden. Maar dat belet Alice niet om haar onderzoek grondig uit te voeren. We zijn blij verheugd en ook verbaasd te horen dat Puck nergens blokkades of afwijkingen heeft, sterker nog: Voor een paard met een hoefproblemenverleden is Puck heel soepel, gezond en veerkrachtig in haar rug en bekken. Wel vindt Alice een oud letsel net vóór het linkerschouderblad. Het weefsel voelt daar ook wat oneffen aan. Dit kan het gevolg zijn van een niet goed passend zadel of een oude verwonding. Het valt ons allemaal op dat Puck enórm diep begint te ademen, te hijgen bijna, zodra we deze plek aanraken. Ze geeft echter geen pijn aan en is verder ontspannen. Er zit daar een oud trauma, we zullen dat de komende tijd wat extra aandacht geven. Puck's pezen, spieren en gewrichten zijn verder in orde, ze heeft voldoende en niet teveel beweeglijkheid in haar gewrichten, da's een goed teken. Wel merkt Alice aan Pucks bewegingen dat Puck's rechtervoorhoef nog steeds niet helemaal in orde is. Nog heel even niet rijden dus, is haar advies. Het maakt ons niet uit om nog een tijdje naast Puck te wandelen, hoofdzaak is dat het goed komt met haar! Workshop SubtielTrainen "ga ga ga ga" , Puck Dit is Nele, een van de deelnemers aan onze weekendworkshop SubtielTrainen die op onze locatie door Conrad van Pruijssen gegeven werd. Als je wilt weten wat SubtielTrainen inhoudt, kijk dan hier (scrollen). (Op 25- en 26 augustus vindt deze workshop overigens nogmaals plaats en er zijn nog een paar open plaatsen.) Onderstaande foto's zijn van de hindernisbaan: De L vorm : Heen- en achterwaarts terug. Figure of eight: Nele staat achter de balk en laat Puck in een 8 vorm om haar heen lopen. Puck gaat al klaar staan om een beloningskriebel in ontvangst te nemen, ze kan heel goed aangeven waar ze gekriebeld wil worden. Werken in de roundpen (15 x 15 meter) "Let the horse trust you...." .... en follow-up.... Whow Nele.... Móóói !!!! .... De brug en het zeil (hieronder). Klapstuk van het weekend voor ons; Puck op de wip! Onnodig te vertellen hoe beretrots we op haar zijn !!!! Nele : Geweldig ! Conrad : Bedankt! Voor het eerst weer onder het zadel Na het vele gewandel, ook op het harde, (met goede resultaten) lijkt het ons het juiste moment om eens uit te proberen of Puck er klaar voor is weer eens heel rustig bereden te worden. Aangezien wij haar nooit onder het zadel gezien hebben zal ik haar door de procedure leiden zoals we dat bij elk nieuw/jong paard doen; stap voor stap, en dan zien we vanzelf wel of we dingen tegenkomen waar we aan moeten werken. Hier laat ik Puck kennismaken met de zadelpad. Zij mag eraan ruiken zolang zij dat nodig vindt en pas wanneer zij haar blik afwendt geeft ze aan dat ze er klaar voor is en zal ik de pad op haar rug leggen. Nieuwe dingen introduceer ik altijd op deze manier bij mijn paarden, zo krijgen ze de kans om er even kennis mee te maken. Verder leg ik de zadelpad quasi-nonchalant op elke plek op haar rug, zo kan ik zien wat het paard gewend is. Puck reageert hier prima op, ook wanneer ik aan haar rechterzijde ga staan en hetzelfde doe met de pad. Ik zwaai en zwiep met de pad, laat hem op haar rug neerploffen en ze is er niet bang van. Da's mooi! Ik laat haar ook eerst kennismaken met het zadel, ze vindt het allemaal best. Ik leg het rustig op haar rug. Wanneer ik de singel echter vast wil maken gaat ze een beetje nijdig hapgedrag vertonen, ze vindt de singel vastmaken duidelijk niet leuk en heeft dus wat last van singelnijd. Singelnijd ontstaat wanneer de singel in één keer wordt vastgesjord of altijd veel te strak om de buik gedaan werd. Dit kun je voorkomen/oplossen door niet in één keer aan te singelen, maar de singel losjes vast te maken en later pas (langzaam en rustig) aan te singelen wanneer je gaat opstappen. Op die manier heeft het paard de tijd om rustig te wennen aan de druk van de singel. Met het halster uit (onnodige ballast) stuur ik Puck rustig op de cirkel en ik laat haar op beide zijden stappen en draven. In stap houdt Puck haar hoofd heel laag; ik zie dat graag voor een pittig paard als zij; dat laat mij zien dat ze ontspannen is en ze strekt haar rug hiermee. Pucks hoofdhouding is van nature vrij opgericht, dus alles wat we spontaan 'omlaag krijgen' is mooi meegenomen. Halthouden, belonen. Puck loopt vrijwillig met me mee. Ze is er nu klaar voor dat Annemieke op haar rug gaat! Oké, Annemiek, daar gaat-ie dan: Eerst het zadel op en neer bewegen zodat Puck goed op 4 benen gaat staan. Been in de beugel, paar keer opwippen, omhoog en hangen. Zitten en je voorzichtig oprichten. Puck vindt het prima en blijft mooi vierkant staan. Als Annemieke eenmaal stevig zit wil ze wel graag vertrekken.... "Hoe voelt het Annemieke ?" Aan haar blije gezicht te zien héél goed.... Ik loop heel even mee en neem dan geleidelijk wat afstand, totdat Annemieke het helemaal alleen doet. Linksom, rechtsom; vooralsnog alles in stap om niks te overhaasten, Puck is heel rustig en laat zich heel licht sturen. We zijn allebei trots! Puck is weer onder het zadel!!!! Puck is het persoonlijke verzorgpaard van stagiaire Annemieke; hier komen ze terug van een wandeling. Voorlopig zal Annemieke Puck 5 dagen per week in korte sessies gaan rijden, vooralsnog in stap en pas als alles goed blijft gaan; Puck geen last van haar hoeven krijgt en ze geleerd heeft heel licht te reageren zullen we dit gaan uitbreiden naar draf en later galop. Puck is altijd een enorm voorwaarts paard geweest (iets té als je het mij vraagt) en dat zullen wij eerst uit haar systeem moeten krijgen. Maar dat gaat zeker lukken; we hebben er alle vertrouwen in, gezien de vorderingen die Puck op het moment maakt! Cool! Tussen hoop en vrees.... Het gaat afwisselend wel/niet goed met de voeten van Puck. Het ene moment zijn we vol hoop, het andere moment weer wordt onze hoop de grond ingeboord doordat ze tóch weer moeilijk loopt. Er zijn dagen dat ze niet vooruit komt en níét over het grindpad naar de paddocks wil. En dan plots twee dagen later loopt ze weer redelijk. We hebben een emmer magnesium-chelaat gekocht om uit te vinden of ze misschien tóch insuline-resistent is. Na 6 weken is er geen enkele verandering dus gaan we ervan uit dat Puck geen insuline-resistentie heeft. Meer informatie over insuline-resistentie en magnesium-chelaat. Ik maak me zorgen, we spreken erover met bevriend Holistisch dierenarts Wim de Leeuw, (zijn website: www.biomentor.org ). Hebben we Puck misschien te vroeg laten dekken? Wim denkt dat het heel goed voor Puck is om een veulentje te krijgen; het zal haar letterlijk en figuurlijk van binnen en van buiten verzachten. De hormonen, de verhoogde doorbloeding en het zachter worden van alle weefsels zullen misschien een gunstig effect op Pucks kwalen en karakter hebben. Bovendien verwacht Wim dat Pucks' lichaam nu een versnelde reiniging ondergaat en alle 'oude troep' eruit aan het gooien is. Wij helpen het hem hopen.... En dan nét op een moment dat Puck eindelijk eens wat aan het socialiseren is met de andere paarden gebeurt het volgende: Ze krijgt een trap van een van de paarden en ze is weer kreupel. Ditmaal is het niet een hoef maar is de pees van haar linker onderbeen gezwollen. Onze paardenfysiotherapeute Alice Breuers - Bakker constateert dat Puck peesletsel heeft. Mogelijk is zelfs het griffelbeen kapot en zij raadt ons aan om voorlopig maar even helemaal niks meer te verwachten van Puck. "Zet haar maar op de wei en wacht tot het veulen er is", is haar raad. Voor dit soort aandoeningen staat zeker een maand of 4 tot 6. Dus is Puck weer terug bij af. We aarzelen geen moment, dezelfde dag nog worden Puck en haar maatje Amie in een paddock gezet die grenst aan de kleine huisweide. Puck moet zo min mogelijk lopen met haar peesblessure, maar ze mag eindelijk op het gras, we nemen het risico op hoefbevangenheid. We willen haar niet wéér een aantal maanden gras onthouden, dat voelt gewoon niet goed. Vanaf nu is Puck een weidepaard. Als ik heel eerlijk ben voelt het erg prettig om haar eindelijk op dat gras te hebben. Puck lijkt niet zo heel veel pijn te hebben maar haar (linker)been is wel wat gezwollen. (En je kunt de ringen van haar vorige hoefbevangenheden goed zien op deze foto) Puck en Amie in de huisweide. 1 september 2007: Zo ziet Puck er momenteel uit, ze is nu ruim vier maanden drachtig. Met een paard als Puck blíjf je zoeken en sta je iedere keer weer voor nieuwe uitdagingen. Soms denken we 'het' gevonden te hebben en dan blijkt dat we toch nog niet helemaal in de juiste richting denken. We weten inmiddels dat het echte probleem, de oorzaak, NIET in de hoeven zit, maar hoger in haar lichaam, in de vorm van enorme emotionele blokkades die een lichamelijke uitwerking hebben. Als je haar op de traditionele manier lichamelijk onderzoekt blijkt ze bij ieder onderzoek weer volledig in orde, da's het verwonderlijke. Bloedonderzoeken, röntgens, palpaties, alles is OK. Wat nu steeds duidelijker wordt is dat het een energetisch en emotioneel iets is, er moeten in haar oude patronen doorbroken worden en nieuwe voor in de plaats komen. Daar zijn we nu hard mee aan het werk maar zoiets kost tijd, heel veel tijd. En dat kan zij alleen maar zelf door los te laten. In feite kunnen wij alleen maar het klimaat scheppen, de rest zal zij zelf moeten doen als ze daaraan toe is. Bovendien kun je niet alles tegelijk uitproberen, Puck is nu een hele tijd van het gras af geweest, heeft ook een magnesiumchelaat kuur achter de rug, en dat heeft niks bijgedragen aan het verdwijnen van haar klachten. De volgende stap was haar gewoon op gras te zetten en af te wachten wat er gaat gebeuren, en dan hebben we nog de MSM/Zwavel truc waarmee we nu twee andere paarden erbovenop gekregen hebben. Maar als we dat nu doen weten ik niet wát geholpen heeft, dus wachten we hier een aantal weken mee. Ik weet niet of Puck blij is met haar drachtigheid. Kan een paard blij zijn met een drachtigheid? We kenden haar natuurlijk niet van te voren dus ik kan het verschil niet aangeven. Wat we wél merken is dat ze rustiger en evenwichtiger aan het worden is, dat ze af en toe momenten heeft dat ze héél voorzichtig in een soort van 'overgave' lijkt te komen. Beetje meer rust in die drukte in haar lijf. Jack en ik zijn er nog steeds van overtuigd dat het ooit helemaal goed komt met Puck, en dan bedoelen we niet 'goed' in de vorm van 'erop kunnen rijden', (da's niet prioriteit nummer één) maar goed in háár hoofd, zodat ze verder mee kan in haar leven. We houden jullie op de hoogte. Wat kun je veel leren van paarden he.... Enkele weken later; Puck loopt nu gewoon dagelijks op het gras. Het lijkt alsof er een knopje om is aan het gaan: Puck wordt sterker, krachtiger. Er is niks meer te zien aan haar pees, ze galoppeert, maakt stops, haakse bochten, crosst door de modder en komt 10 cm vanaf het hek tot stilstand. Helemaal uit zichzelf. Geen enkel teken van hoefbevangenheid te merken, sterker nog: Puck heeft nog nooit zo goed over kleine steentjes gelopen als nu ! Heel voorzichtig zijn we weer begonnen met wandelen op het harde. En eindelijk is het gelukt om haar in een groep te krijgen. Dit is de Winnergroep, met Spirit, Holly, BD en Winner. Puck kan nog steeds heel heftig en defensief reageren tegenover andere paarden, maar binnen de Winnergroep wordt dit gedrag niet getolereerd maar door de overige groepsleden gecorrigeerd. Overdag loopt zij nu op de weide met deze groep, 's nachts gaat ze nog heel even apart zodat ze de nodige rust krijgt. Ook in de Stefgroep gaat het nu goed, al heeft Puck in de Winnergroep meer structuur en kan ze daar niet zoveel macht krijgen, dus heeft die groep onze voorkeur. We zijn nu meer dan een maand verder en Puck doet het heel erg goed. Het lijkt alsof er oude trauma's uit haar systeem zijn aan het verdwijnen. Aanvankelijk reageerde Puck erg bitchy naar de overige leden van haar groep (Winner, BD, Holly en Spirit) maar Winner, de leider, zet haar regelmatig op haar nummer wanneer Puck weer a-sociale neigingen krijgt en zich loopt te misdragen door te gillen te bijten en te trappen. Ook heeft zij enorme voedernijd. Als je met hooi aankomt staat ze op de plaats te trappen en om zich heen te bijten, ook als er geen ander paard in de buurt is. Als Puck zich zo gedraagt jaagt Winner haar uit de groep en dan mag te pas terugkomen wanneer ze zich onderdanig opstelt en lief vraagt of ze mag mee-eten. Paarden weten dat heel goed onderling te regelen, een vorm van resocialisatie voor Puck dus. Vergeet niet dat Puck nooit eerder geleerd heeft zich sociaal te gedragen. Op haar heeft deze structuur en aanpak een rustgevende uitwerking; ze gaat zich wat minder defensief gedragen en er zijn steeds meer momenten dat ze contact aangaat met de rest van de groep, dat ze aangeeft bij de groep te willen zijn. Sinds een week loopt Puck dus ook dag en nacht in de Winnergroep. Dat gaat nog niet altijd van een leien dakje, daarom hebben we de weide waar hun paddock aan grenst altijd open staan, zodat Puck een plek heeft waar ze zich even van de rest van de groep kan afzonderen, zij heeft daar (nu nog) behoefte aan. Eindelijk durven we te hopen dat we op de goede weg zitten!!!! Oktober 2007: Op bovenstaande foto's zie je Puck met een drachtigheids-buik van 5 maanden. Voor de duur van de drachtigheid vonden wij haar haar wat érg rond worden en hebben we de dierenarts naar haar buik laten kijken, maar het schijnt toch écht allemaal veulen te zijn wat je ziet. Hij vond Puck niks te dik meer. Overigens zijn de plaatselijke vetophopingen en verdikte manenkam waar Puck altijd zo'n last van had nu ook zo goed als verdwenen. Met Pucks hoeven gaat het ook heel goed. Januari 2008: Foto's (niet al te beste kwaliteit) van een wandeling met Puck. Stagiaire Anne is tijdens een wandeling even op Puck gestapt (oei oei, zonder cap). Ze stapt en draaft wat met Puck, zij loopt heel goed op het harde. Wel 'rijden' we haar zonder zadel, ze geeft heel duidelijk aan dat ze niet blij is met een zadel. Aan echt rijden of trainen zijn we nog niet begonnen, Puck is nu hoogdrachtig en als het veulen er eenmaal is zien we wel verder. Puck geniet zichtbaar van deze uitjes, ze is heel rustig geworden. Gezamelijke wandeling Tijdens een van onze wandelingen wil Jack ook wel eens voelen hoe het is om op Puck's rug te zitten. Puck is hier 9 maanden drachtig. Hij vervolgt zijn wandeling naast Puck. (Jack vindt het leuker om naast zijn paarden te staan in plaats van op hun rug te rijden). We zijn aan het kijken of het ons lukt om Puck als Quarab geregistreerd te krijgen in Amerika. Haar vader is een Paint en haar moeder is een Anglo Arabisch Volbloed. Inmiddels zijn we een heel eind met het zoeken naar haar afstamming, zie Puck's pedigree met veel dank voor de hulp en het speurwerk van de mensen van het Arabisch Volbloedenforum! Februari 2008. Puck heeft zich inmiddels sterk gehecht aan de groep van Winner, BD en Spirit. Ook al blijft ze enorm sfeergevoelig, de stabiliteit van deze groep en de duidelijke onderlinge verhoudingen doen Puck heel goed en geven haar een stukje rust en kameraadschap. Het duurt nog een dikke maand voordat Puck's veulen geboren gaat worden. We wandelen nu alleen nog met haar. Eind februari 2008. Puck's buik is in verhouding minder dik dan de buik van BD die 10 dagen later uitgerekend is en op de bovenste foto achter haar staat. Qua gedrag tegenover andere paarden kan Puck niet veel meer hebben nu, ze is snel sjaggerijnig. Dat is niet erg, het komt door de hormonen. Het gaat wel weer over zodra haar veulen geboren is. Eind maart 2008. Als je toch zó je merrie aantreft, wetende dat ze bijna uitgerekend is.... "Grápje.... ik lag gewoon effe lekker te slapen...." Alles begint wat te hangen nu. 22 maart 2008. Puck is vandaag uitgerekend. We denken echter niet dat het veulen snel geboren gaat worden, er zijn immers nog geen tekenen. De uier begint nu wel wat te groeien. De eerste foto is van een maand geleden, de tweede foto is van gisteren. De groei van de uier is een van de tekenen dat er vooruitgang inzit. Vanaf ongeveer een maand voor de bevalling begint de groei van de uier toe te nemen. Op de tweede uier-foto (bovenstaand) zie je dat Puck's uier goed begint te groeien, maar hij is nog zacht. In de laatste weken/dagen voor de bevalling wordt de uier helemaal gevuld en voelt deze keihard en gezwollen. Een paar dagen vóór de bevalling komen er was-achtige punten op de tepels (harsdoppen) en 24-48 uur voor de geboorte van het veulen is de uier onder invloed van de hormonen zo gezwollen dat de melk spontaan uit de uier lekt (kegelen). Echter niet bij alle paarden; soms is er nog weinig meer te zien dan een gevulde uier en is de bevalling toch aanstaande. Het is dus een teken maar 100 % betrouwbaar is het niet. Wat ik persoonlijk een meer betrouwbaar gegeven vind is hoe het staat met de banden aan weerszijden van de staart van Puck. Enkele dagen vóór de bevalling zie je dat deze zacht en week worden, waar ik op de foto mijn hand heb liggen voelt het weefsel dan pudding-achtig en zacht aan, je kunt de staart van het paard dan tot op de rug leggen. Hier is bij Puck nog helemaal niks aan de hand. Ik voel elke dag nu, maar er is nog geen enkel teken dat de geboorte van Pucks veulen binnen nu en enkele dagen gaat plaatsvinden. Ik vind het ook nog te koud en heb niet het idee dat de merries nu gaan bevallen. Laat de veulens nog maar even lekker in de warme buik van hun moeder zitten. BD en Puck. Puck is nu een aantal dagen geleden uitgerekend en BD over een paar dagen. Ze staan nu samen, in afwachting van de bevalling. Zo kunnen ze in alle rust beschikken over de inloopstal. Er ligt inmiddels een laag stro in een hoek, voor wanneer 'het' zover is.... Vanaf nu zullen we regelmatig een update geven van zowel BD als Puck. De uier van BD en de uier van Puck. Zie hoe verschillend ze kunnen uitzien. Verder zijn er vandaag (27 maart) nog geen tekenen die erop wijzen dat een van beide paarden op korte termijn zou kunnen gaan bevallen. 31 maart 2008 Op weg naar de weide, zie de twee ronde buiken. 't Gaat allemaal toch nèt iets moeizamer nu. Uier BD en uier Puck Op 10 april is Alegría, het merrieveulen van van BD en Ilias geboren. Zie hier haar foto's. Op 28 april is Iskander, het hengstveulen van Puck en Spirit geboren. Zie hier zijn foto's. Puck en Iskander, hij is hier een maand oud. Halverwege mei 2008: Voor het eerst weer rijden met Annemieke. Iskander loopt gewoon los mee. Annemieke wandelt eerst even de bak rond met Puck en Iskander. Het is onze ervaring dat de veulens de eerste tijd graag in de buurt van hun moeder verblijven, echter, na enkele weken gaan zij hun eigen weg, blijven liever bij de andere paarden en komen dan tussendoor nog even 'bijtanken'. Zo voorkom je stress van een in de stal opgesloten veulen en paniekerige moeder. Drafje (Puck wil hééél graag hard rennen....) Een galopje bergop, heel even dan, om Iskander niet teveel te vermoeien. Annemieke vraagt verder nog niks van Puck, die nog wat stijf en ongebalanceerd aanvoelt, (ahum) iets teveel in 'overconditie', maar dat komt wel weer goed. De komende tijd gaan we haar terug in conditie brengen. Juni 2008: Het verhaal van Puck is rond. Het geestelijke en lichamelijke herstel van Puck heeft anderhalf jaar geduurd, maar nu is ze helemaal genezen en kerngezond. Inmiddels kan ze gewoon bereden worden, is ze moeder geworden (en dat heeft veel goeds voor haar gedaan). We kunnen nu stoppen met het geven van updates. Puck heeft zichzelf terug gevonden!		Webwinkel Cursussen & Workshops Natuurlijk Bekappen & Hoefschoenen Agenda 2012 Dagelijkse Dingen.... Pien's weblog Tarievenlijst Contact & Routebeschrijving Regels & Voorwaarden Pension, Koop & Leasepaarden Gastenboek